Koloniale Kerfstok, Kop Hier Is Bord, Opzienbarend Onderwijs

Is een 4 jarig Rastafari jongetje alleen om zijn locs geweerd op St. Maarten?

De Daily Herald bericht dat op St. Maarten de Katholieke Sister Regina Primary School een Rastafari jongtje van 4 van school heeft getrapt omdat zijn ouders zijn haar niet wilde knippen. Volgens de vader, Sergio Marica, zijn locs een belangrijk onderdeel van het Rastafari geloof. Hij en zijn vrouw hadden al met de school hierover overlegd en er was afgestemd dat zijn zoontje gewoon naar school mocht gaan. Nu blijkt de school hiervan af te zien is het jongetje van school gestuurd. Om zijn haar. 

Op zijn Nederlands leren

Op 22 augustus werden de ouders gebeld om met de leraar, de voorzitter van het Katholieke schoolbestuur, de leerplichtambtenaar en de directeur van de school in gesprek te gaan over het voorkomen van het 4-jarig jongetje. In dat gesprek werden de ouders erop gewezen dat hun kind verzorgd eruit moest zien en dat zijn haar daarom ook geknipt moest worden. De ouders gaven aan ze hem de volgende dag weer verzorgd zouden brengen maar niet met kort geknipt haar omdat dat tegen hun geloof was. In de grondwet van St. Maarten staat namelijk dat iedereen haar of zijn geloof mag belijden, zo ook Katholieken en Rastafari.

De volgende dag op 23 augustus werd het 4-jarig jongetje niet alleen naar huis gestuurd maar ook gelijk van school getrapt. De ouders kregen een brief waarin werd medegedeeld dat de school en het schoolbestuur na herhaaldelijke waarschuwing deze stap moest nemen. De Daily Herald meldt ook dat in de brief werd aangegeven dat de leerplicht ambtenaar al op de hoogte van het besluit was gesteld. Het lijkt dan ook alsof de school voorbereidt was om het recht op geloofsovertuiging van de familie te schenden.

De vraag waarom deze Rastafari naar een Katholieke school wilde gaan is een simpele; het is de enige Nederlandstalige school in de buurt. De ouders hebben zelf Nederlandstalig onderwijs genoten en de vader gaf aan dat hij het juist belangrijk vond dat zijn kind als Nederlands staatsburger in het Nederlands werd onderwezen. De andere dichtstbijzijnde Nederlandstalige basisschool school ligt in St. Peters en zou tijdens de ochtendspits op het eiland niet op tijd te bereiken zijn. De ouders hebben aan de Daily Herald laten weten dat zijn een zaak tegen het schoolbestuur voorbereiden.

Stigmatisering van zwarte jongens en mannen met locs

Wat de zaak vreemd maakt is dat interpretatie van wat een verzorgd uiterlijk zou moeten inhouden niet is opgenomen in het reglement van de katholieke school. De Daily Herald bericht daarnaast dat de familie al 2 jaar lang een band met de school heeft. De school was op de hoogte van de geloofsovertuiging van de familie en hoe zij daar in het dagelijks leven invulling aan geven. Het was pas toen het haar van het jongetje langer werd dan wat de school normaal achtte dat er heibel kwam. Volgens de vader was het na goed overleg besloten dat het jongetje gewoon naar school kon blijven komen.

De vader van het jongetje gaf daarnaast aan dat er ook een Rastafari meisje op de school zit en dat zij haar haar niet hoeft te knippen. Hierdoor blijkt dat het geweld richting het jongetje naast intolerant voor zijn geloof ook gender specifiek is. Dat is nog het meest bizarre van deze oefening in wat op het eerste gezicht op bureaucratisch geneuzel lijkt. Op 4-jarige leeftijd wordt al een versie van fatsoenlijke zwarte mannelijkheid op het jongetje geprojecteerd. Het is dat het schoolbestuur niet het achterste van haar tong laat zien en ronduit vertelt dat zij zwarte mannelijkheid en locs aan negatieve waarden koppelt. Verzorging lijkt het excuus om de onderliggende gedachtes niet te hoeven uiten.

Vechten tegen hypocriete koloniale denkpatronen

De negatieve stereotypering van mannelijke dragers van locs wordt nu op een 4-jarig jongetje geprojecteerd. De disciplinering van zijn uiterlijk wordt opgehangen aan verzorging maar gaat daar niet over. Het is een jongetje van 4 met ouders die duidelijk zicht hebben op de ontwikkeling van hun zoon. Als zij een duidelijk afgewogen keuze maken om hun zoon naar een Nederlandstalige school te sturen dan kan je wel bedenken dat ze hem ook fatsoenlijk verzorgen. Er is een zorgvuldigheid in de manier waarop zij nadenken over zijn toekomst wat volgens mij logischerwijs niet tot een onverzorgd ogend voorkomen zou leiden.

Het schoolbestuur zit gevangen in een oud koloniale strijd over het haar van mensen van Afrikaanse afkomst. De ontwikkeling van locs in het Caribisch gebied als een duidelijk anti-koloniaal, tegen koloniale overblijfselen en het gedachtegoed, en dekoloniaal, een andere optie voor het dragen van het haar buiten de door Europese waarden gestuurde esthetische keuzes, wordt nog steeds als een bedreiging gezien. Daarnaast zijn er mensen die wijzen naar geweld dat uitgedragen wordt door mensen met locs, maar dat geweld wordt net zomin gedreven door hoe die mensen hun haar dragen als dat de gewelddadige en inhalige keuzes van investeerders in de wapenindustrie naar hun voorkomen terug te herleiden zijn.

Het haar van een jongetje van 4 wordt als een bedreiging van de orde voorgesteld omdat het schoolbestuur in zijn verschijning iets ziet waar het jongetje zelf geen weet van kan hebben. Die wil gewoon leren lezen, schrijven en rekenen. Die wil op het schoolplein met zijn vrienden spelen. Het jongetje wordt nu thuis onderwezen terwijl het schoolbestuur, de directeur van de school, de leraar en de leerplichtambtenaar zelf wat hadden kunnen leren van de rondreizende tentoonstelling Ras Tafari: The Majesty and The Movement toen die van 15 april tot 30 juni in Jamaica te zien was. De trauma wat het jongetje door de school nu wordt aangedaan is onacceptabel.

Foto: Marciej Korsan via Stocksnap.io

Comments

comments