Analyse

Waakzaamheid en bondgenootschappen

Zaterdag werd een open brief gepubliceerd op de site van de Volkskrant waarin burgemeester van Aartsen en korpschef Van Musscher werden opgeroepen om structurele problemen binnen en met de Haagse politie niet meer te ontkennen. De aanleiding voor deze brief was niet alleen de moord van de Arubaanse vakantieganger Mitch Henriquez na een UB40 concert, maar ook hoe de Haagse top met de nasleep omging.

Een demonstratie in de Schilderwijk tegen politiegeweld liep uit de hand nadat politie te paard charges uitvoerde en ME op demonstranten begon in te slaan. De dagen daarna gingen nog meer jongeren de straat totdat men op vrijdag tot ruim 250 mensen had gearresteerd. Inmiddels heeft een 15 jarige jongen via supersnelrecht een taakstraf van 40 uur gekregen voor het gooien van een steen naar een politieauto.

Mijn naam staat niet bij de lijst van de mensen die de open brief hebben ondertekend en dat riep vragen op. Ik ben wel benaderd door de groep die het initiatief nam en heb kort meegedacht aan de eisen die gesteld konden worden. De groep stuurde het vervolgens naar een aantal mensen met de vraag om het te ondersteunen. Toen het weer bij mij kwam stond professor Kees van der Pijl, voorzitter van het Comité van Waakzaamheid als een van de ondertekenaars er op. Zijn aanwezigheid op de lijst en zijn prominente plek, als tweede, gaf mij een ongemakkelijk gevoel waardoor ik ervoor koos om mijn naam er niet aan toe te voegen. 

Waakzaamheid

Anja Meulenbelt, die de open brief wel heeft ondertekend, en schrijfster Tineke Bennema stapten in februari uit het Comité van Waakzaamheid. Na een conflict over Zwarte Piet lieten ze de groep achter zich. Een meerderheid van het comité, met Van der Pijl voorop, vond dat de kwestie niet op hun agenda tegen onverdraagzaamheid moest staan. Tegen het Parool zei hij ‘de ophef over Zwarte Piet bijzonder onbenullig’ te vinden en dat hij zich liever druk maakte over de dood van Congolezen dan Zwarte Piet. Dat het bestaan van Zwarte Piet onze behandeling van Congolezen beïnvloedt kwam niet in hem op.

In het interview in het Parool beschuldigde hij Meulenbelt en Bennema van emotionele woede uitbarstingen en bleef maar wijzen op hoe overgevoelig zij reageerden. Daarnaast vond Van der Pijl dat de racisme bestrijders die met de Zwarte Piet kwestie bezig zijn door hun acties de agressie van tegenstanders over zich heen hebben geroepen. Toen Meulenbelt en Bennema vertelden dat hij als witte hoogopgeleide man in een positie van macht zit nam hij hen dat kwalijk. In een ander interview noemde hij die constatering zelfs primitief. Seksisme, victim blaming en kleurenblind racisme als reactie op het verlaten van het comité.

Dat Van der Pijl gevraagd werd vond ik vreemd, de wens om hem erbij te hebben lijkt mij nogal contraproductief. Maar als de initiatiefnemers hem erbij willen hebben, om op basis van zijn naam alleen meer mensen aan te spreken, dan doe ik liever een pas op de plaats dan heibel maken dat hij uitgesloten moet worden. Zeker gezien hij nog geen excuses heeft aangeboden voor zijn misstap aan het begin van het jaar. Ik kies er dan liever voor om niet met zo iemand geassocieerd te worden middels een open brief tegen politie geweld, victim blaming en kleurenblind racisme.

Bondgenootschap

Een andere contraproductieve actie van afgelopen week was het interview van Dionne Abdoelhafiezkhan, woordvoerdster van Control Alt Delete, met de Volkskrant op 1 juli. Daarin had Abdoelhafiezkhan zich laten verleiden om op te voeren dat Mitch Henriquez volgens ooggetuigen teveel had gedronken en met andere woorden dus zelf de arrestatie over zich heen had geroepen. Ze weigerde om te speculeren of etnisch profileren en racisme hier een rol speelden, maar niet om een niet geverifieerde en achteraf feitelijke onjuiste constatering over Henriquez te doen. De eerste bevindingen van het sectierapport gaven aan dat hij niet bovenmatig had gedronken of drugs in zijn systeem had.

Ik had een aantal tweets geschreven waarin ik de groep aansprak op het besmeuren van Henriquez’ naam in de Nederlandse kranten. Alsof het stuk van Elsje Jorritsma van de NRC, waarin ze Henriquez als Arubaanse coke snuiver opdiende, niet erg genoeg was op 30 juni kwam dit een dag later er nog bovenop. De uitspraak van Abdoelhafiezkhan kwam niet van een redacteur, Jorritsma, die volgens de ombudsman van de NRC de wens had om niet mee te gaan met het frame van Henriquez’ moord als gevolg van racisme. Abdoelhafiezkhan weet hoe de media racisme bagatelliseert en slachtoffers van politiegeweld de schuld geeft van wat hen overkomt. Juist dan moet je niet lopen speculeren over dingen waarmee een zaak tegen het slachtoffer kan worden gebouwd.

Daarnaast is het raar dat ook Control Alt Delete niet wil uitspreken dat er sprake was van etnisch profileren bij de arrestatie van Henriquez. Zoals we weten werd hij in eerste instantie aangesproken door een agent van Arubaanse komaf die vervolgens doorliep. Dat zijn collega’s door het lint gingen na dat eerste contact is geen toeval. Het buitensporig gebruik van geweld heeft hier dan ook een andere aard dan de dood van Michael Koomen in 2011. Hoewel de geprobeerde cover-up overeenkomsten heeft met die zaak uit 2011, valse verklaringen van agenten waardoor het OM in allerijl hun persbericht moest rectificeren, zijn het eerste contact van politie met Henriquez en zijn tongval belangrijke elementen. Door zijn Arubaanse afkomst werd hij ter plekke voor gevaarlijk aangezien, net als vele andere niet-witte bezoekers van het festival, en moest hij volgens de agenten in een nekklem gezet worden. De witte Haagse man die dronken met een geladen wapen zonder rijbewijs achter het stuur zat, en nog een gevangenisstraf van 15 dagen open had staan, kreeg die niet.

Effectiviteit

Het is belangrijk dat de druk tegen racisme in het korps, etnisch profileren en politiegeweld opgevoerd blijft worden. De connectie tussen de drie moet ook inzichtelijk worden. Veel van de verbanden die mensen buiten het korps maken dringen niet door. Op de politieacademie lopen er een aantal mensen rond die wel nieuwe inzichten presenteren, maar die moeten ook bij de verschillende lokale bureau’s uitgenodigd worden voor workshops. Na het lezen van het stuk van Guus Meerhoek in de NRC van afgelopen vrijdag is het duidelijk dat ze het bij de politie niet alleen kunnen. Wanneer feiten niet voor feiten worden aangezien praat je langs elkaar heen en kom je nergens.

Daarnaast moeten we er ook voor waken dat we niet bondgenootschappen aangaan die uiteindelijk de nodig druk zullen afzwakken of juist teniet doen. Dat is al veel te vaak gebeurd in de strijd voor gerechtigheid hier in Nederland. Juist wanneer je denkt dat je stappen maakt ben je weer bijna terug bij af omdat mensen binnen de strijd aan de poten zagen van het gedachtegoed. Laten we de fouten van het verleden niet herhalen. Juist nu kunnen we doorzetten met effectieve stappen en een heldere visie over waar we voor strijden, de erkenning van medemenselijkheid en liefde.

Foto: Jay Mantri via StockSnap.io

Comments

comments