Ambtelijke Dwaling, Kop Hier Is Bord

Bewoners Vluchtgarage moeten minimalist lifestyle aannemen volgens Amsterdam

Het nieuws dat de gemeente Amsterdam de Vluchtgarage mag ontruimen voelt als een nederlaag. De uitgeprocedeerde asielzoekers die zichzelf door middel van de oa. Vluchtkerk, Vluchtflat, Vluchtgebouw en nu Vluchtgarage zichtbaar maakten, zullen nu moeten wijken voor een plantsoen. Dat niemand naar het gebouw omkeek voor de aanwezigheid van de asielzoekers doet er niet toe.

Niet dat de vreemdelingen zo graag in de garage willen blijven wonen, maar dan moet er wel een goed alternatief zijn. Dat ontbreekt, vinden de vreemdelingen. De opvang die de gemeente Amsterdam biedt, staat alleen ‘s avond en ‘s nachts open en dat is niet afdoende. Waar moeten we overdag dan heen, vroegen ze, en waar laten we onze spullen?

De rechtbank gaf ze in eerste instantie gelijk: de ontruiming mocht niet doorgaan. Maar in hoger beroep is nu een streep door dat vonnis gegaan. Ontruimen mag wel degelijk, want met de avondlijke en nachtelijke bed-bad-brood-opvang zorgt de gemeente Amsterdam voor een goed alternatief. [Trouw]

Minimalisme
Waar velen een nederlaag zien zou men ook als ‘persoonsontwikkeling’ kunnen zien. Net zoals de gemeente aan gebiedsontwikkeling doet door de innovatieve voorhoede van de creatieve klasse in te zetten, om ze er vervolgens weer uit te zetten zoals Hadjar Benmiloud weer liet blijken, zien we dat nu ook met de asielzoekers gebeuren. Waar ze eerst noodzakelijk waren om het imago van Nederland als tolerant gidsland op te poetsen, goed voor de buitenlandse handel, moeten ze nu wijken. Dus worden ze ontwikkelt voor een nieuwe lifestyle.

De asielzoekers stellen de verkeerde vraag wanneer ze zich afvragen waar ze hun spullen moeten laten moeten. De gemeente heeft namelijk duidelijk als doel gehad om deze mensen de minimalist lifestyle bij te brengen. De wereldwijde trend om je spullen in de ban te doen heeft de gemeente overgenomen als beleid ten opzichte van asielzoekers.

Door het vonnis hebben de bewoners het recht afgedwongen dat de gemeente onderdak, een avondmaaltijd, onbijt en een douche voor ze beschikbaar stelt. De gemeente en het hof stelt nu dat ze dat alleen ‘s avonds nodig hebben. Spullen, kostbaar of van emotionele waarde of niet, hoeven mensen die zich op straat bevinden niet te hebben. Dat hebben toezichthouders in Almaar laatst laten zien toen zelfs de schoenen van een straatbewoner eraan moesten geloven.

Zichtbaarheid en Strijdvaardigheid
De minimalist lifestyle is ook iets dat je niet echt collectief kan doen. Mensen hebben het er wel over op Facebook en retweeten elkaars verhalen, maar het blijft een diep individualistische gebeurtenis. Het collectief van mensen dat zich had verenigt is hiermee dus gereduceerd tot een groep mensen die elk hun eigen relatie tot de gemeente en de staat hebben. Hun collectieve eis voor ruimte in dit land is omgezet tot een individuele opruimingsactie.

Wel goed om te lezen dat de advocaat de uitspraak in een lijn van overwinningen kan plaatsen.

“Het hof zet dus een goedkeurend stempel op die uitspraak en dat is goed nieuws”, zegt advocaat Pim Fischer die een grote groep Vluchtgarage-bewoners bijstaat. “Beetje bij beetje komen er meer en betere voorzieningen voor deze groep. Eerst was er in Amsterdam geen opvang, nu is er avond- en nachtopvang en krijgen de mensen die daar gebruik van willen maken bovendien een OV-kaart om er naar toe te kunnen reizen. Het wordt steeds humaner. Dat is winst.” [Trouw]

Goeie hoop en strijdvaardigheid zijn inderdaad nodig om constant tegen de stroom in te kunnen vechten in een land dat je liever terugstuurt naar een oorlogsgebied dan hulpbehoevende helpen. Juist nu zullen de bewoners van de Vluchtgarage ook wat hulp nodig hebben. Als jij wat kan doen neem contact met ze op.

Photo: Death to the Stock Photo 

Comments

comments