State of Debate
Leave a comment

Mijn optreden kostte minder dan Bosma’s kamervragen en andere antwoorden

Martin Bosma, architect van Geert Wilders’ ‘minder, minder’ speech, heeft Kamervragen gesteld over mijn optreden afgelopen donderdag in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Minister van OC&W Jet Bussemaker moet, volgens hem, verantwoorden wat ik daar heb gedaan. Voor de mensen die opletten is dit de zoveelste stap in de campagne van de PVV om de inhoud van kunst & cultuur in Nederland te beïnvloeden door bezuinigingen, of dreigementen van bezuinigingen.

Omdat minister Bussemaker zich niet moet laten lenen voor PVV’s electorale clickbait, en intimidatietechnieken aan mijn adres of dat van mijn (potentiële) opdrachtgevers, zal ik maar de vragen beantwoorden.

 

1.) Heeft u kennis genomen van het bericht ‘Cultuur snuiven’? (*)

Nu wel inderdaad. Jan Dijkgraaf, medewerker van Publieke Omroep POWNED en columnist van de Telegraaf Media Groep’s Spits, heeft een recensie geschreven die maar terloops over het werk gaat. De helft van het 99 woorden tellend stuk bestaat overigens uit de aankondigingstekst op de site van het Stedelijk Museum zonder ook maar aan te geven dat het die citeert. Dijkgraaf linkt vervolgens wel naar een eerdere versie van het performancestuk, zonder aan te geven dat de performance die hij meemaakte daar nogal van verschilde. Als hij wel had opgelet had hij dat als kritiek kunnen toevoegen aan zijn stuk, maar zoals zijn laatste zin verklapt gaat het hem slechts om een reactie op mijn Zwarte Piet werk.

 

2.) Waren er inderdaad slechts 38 betalende bezoekers bij het showtje van cultuurbestrijder Gario?

In de vraagstelling zit een opgekropte woede richting mij. De woordkeus laat zien dat je je emoties niet de baas bent en een volksvertegenwoordiger die zich laat leiden door woede is een gevaarlijke. Door mijn performance een ‘showtje’ en mijzelf een ‘cultuurbestrijder’ te noemen probeer je mij te kleineren en te ridiculiseren. Het is een wonderlijke tactiek, aangezien populistische partijen juist tegen de gevestigde orde opboksen. Je zou eigenlijk blij met mij moeten zijn. Mijn performance was onderdeel van een kritische zelfreflectie op de diversiteit in het aankoopbeleid van het Stedelijk Museum; een reflectie die beoogt daar uiteindelijk ook verandering in teweeg te brengen.  Nu zij aangeven de gevestigde orde aan te zullen pakken is het weer niet goed en probeer jij deze met je vragen teniet te doen.

Wat Dijkgraaf niet vertelde in zijn stuk is dat hij naar mijn tweede optreden op die avond is gekomen. Ik weet dat omdat ik hem herkende. Wat hij ook niet schreef is dat hij het exacte getal van 38 noemt omdat hij de enige bezoeker was die aan een suppoost had gevraagd hoeveel mensen hadden gereserveerd. Dijkgraaf impliceert daarmee zo geboeid te zijn door mijn voorstelling dat hij niet eens om zich heen keek. Ik ga niet met cijfers schermen om de leugen van Dijkgraaf tegen te gaan. Dat is helemaal niet nodig. Jouw Kamervragen maken namelijk al duidelijk dat je maar 1 bezoeker nodig hebt om een impactvolle performance te hebben.

 

 

3.) Wat is de schade, uitgedrukt in euro’s, voor de Nederlandse belastingbetaler van de show van de heer Gario?

Waar jullie goed in zijn is het presenteren van een negatief en xenofobisch raamwerk waar burgers doorheen moeten kijken. Mensen nemen dat gretig over en normaliseren daardoor belachelijke woorden als ‘kopvod’ en ‘haatbaard’. Zelfs de vicepremier had het over ‘haatimams’. Het was weliswaar in een Telegraaf interview, maar zo’n verhard taalgebruik is een vicepremier onwaardig. Ook in jouw definiëring van mij probeer je te normaliseren dat kunstenaars niet betaald hoeven te worden voor hun werkzaamheden, eerst natuurlijk door mij te kleineren en ridiculiseren, en nu de betaling voor mijn werk als ‘schade’ te typeren.

De verwijzing naar de ‘Nederlandse belastingbetaler’ doet het ook overkomen dat het jou om hen gaat. Zogenaamd probeer je hen te beschermen tegen mij, mijn performance en mijn factuur voor gedane werkzaamheden. Jij ziet ze echter het liefst als een vormloos monolithisch geheel waarin onderling verschil een bedreiging is. Hierdoor is het voor jou ondenkbaar dat de curator vrijwillig heeft gekozen voor mijn performance en mensen vrijwillig hebben gekozen om naar mijn performance te komen kijken. Je probeert de curator en de bezoekers neer te zetten als iets anders dan Nederlandse belastingbetalers, als iet anders dan hardwerkende mensen.

Door deze schifting in wie het etiket ‘Nederlandse belastingbetaler’ verdient in jouw ogen plaats je sommige mensen op een lager plateau dan de werknemers van het Stedelijk Museum en de bezoekers van tentoonstellingen in het Stedelijk Museum. De museumbezoeker, kunstenaar en curator  presenteer jij als mensen die niet verbonden zijn aan de rest van de Nederlandse samenleving. Juist door de tentoonstelling How Far How Near wordt getoond hoezeer ze daar wel middenin staan. Met jouw vraagstelling creëer en normaliseer jij een afstand die er niet hoort te zijn. Het werk dat ik presenteerde gaat over het afbreken van afstanden en het opzoeken van elkaar voor ongemakkelijke gesprekken.

Als je wilt weten hoe het Stedelijk Museum hun geld, dat zij ontvangen om hun werkzaamheden te verrichten, uitgeeft kan je hun financieel jaarverslag doornemen. Dat kan je net als elke andere persoon gewoon gratis op hun site opzoeken en de Nederlandse belastingbetaler €3750,- mee besparen. Mocht je willen weten hoeveel het kost om mij te boeken kan je een offerte aanvragen bij Speakers Academy. Weet wel dat ik, in tegenstelling tot jouw groep, niet ieders geld aanneem en dat een optreden nu minder kost dan het beantwoorden van jouw kamervragen.

 

4.) Kan de heer Gario zijn kunstdingetjes, zoals het vouwen van vliegtuigjes en touwtjespringen, niet gewoon zelf betalen?

Zoals ik al in het begin schreef is dit de volgende stap in de PVV campagne om de inhoud van kunst & cultuur in Nederland te beïnvloeden door bezuinigingen, of dreigementen van bezuinigingen. In principe roep jij op tot een boycot van mij. Ik heb successen geboekt in het nastreven van gelijkwaardigheid en moet daarom nu afgestraft worden. Je vraag zinspeelt met de gedachte dat ik en iedereen die mij boekt kapot moeten. Daar gaat de vrijheid van uiting in dit land.

Ik sta niet achter jullie fratsen in de Tweede Kamer, maar je bent gekozen als volksvertegenwoordiger en moet dus betaald worden voor je werkzaamheden. Het liefst zie ik niemand op jullie stemmen, maar daar hebben anderen vrijwillig voor gekozen en allicht hebben de andere politieke partijen niet genoeg hun best gedaan. Doordat mensen vrijwillig voor jou als volksvertegenwoordiger hebben gekozen verricht jij werkzaamheden in de Tweede Kamer waar jij elke maand €7311,56 en elk jaar €102.040,13 voor ontvangt. Geen mis te verstane bedragen in deze tijden van bezuinigingen.

Wie werkt en werkzaamheden verricht hoort daarvoor betaald te worden. Dat lijkt mij logisch. Jouw acceptatie van een betaling voor jouw werkzaamheden laat zien dat jij dat ook logisch vindt. Maar jij presenteert een curieuze omdraaiing van de situatie. Het is onzin dat ik mijn diensten gratis moet aanbieden omdat ze in de kunsten verricht worden. Zolang jij niet gratis je werkzaamheden verricht in de Tweede Kamer zal ik niet gratis optreden.

 

 5.) Waarom luistert u als minister meer naar deze gesubsidieerde touwtjespringer dan naar het Nederlandse volk dat massaal achter onze traditionele Zwarte Piet staat?

Misschien is het goed om deze quote uit de door minister Bussemaker in 2013 gehouden Mosse-lezing op je te laten inwerken Martin:

 „De meerderheid heeft niet altijd de sterkste stem. Beleid mag niet volgend zijn wanneer burgers gevaar lopen of ongelijk behandeld worden.”

Ik sta in de Nederlandse samenleving en zal me daar ook niet aan onttrekken omdat jij niet met mijn werk kan omgaan. Als dat niet duidelijk is verwijs ik je door naar de antwoorden op vraag 1 t/m 4.

 

Comments

comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *