Duurzame Steun, Etterende Xenofobie
Leave a comment

GeenStijl vindt economische samenredzaamheid van anti-racistische Nederlanders eng

oproepdonaties

Mevrouw Barryl Biekman liet weten dat een deel van de kosten voor de bodemprocedure nog niet gedekt was en ik moet zeggen dat de hoeveelheid positieve reacties die mij bereikt hebben nadat ik het doorspeelde was overweldigend. Maar je kon er ook vergif op nemen dat de Telegraaf Media Groep’s GeenStijl en fans niet blij zouden zijn met de oproep van de Stichting Nationaal Monument Slavernijverleden om mee te helpen betalen.

De bodemprocedure was aangespannen door een aantal mensen die ook in oktober een bezwaarschrift hadden ingediend tegen de vergunning van de intocht in Amsterdam. De burgemeester wees deze klachten af en publiceerde de afwijzing in de NRC, waar hij overigens ook de Machiavelli prijs voor ontving. Een aantal uit deze groep spande vervolgens een kort geding tegen de aanwezigheid van de figuur zwarte piet tijdens de intocht. Nadat die was afgewezen, een juridische dwaling volgens velen, werd de bodemprocedure begonnen.

Dat deze bodemprocedure nu zichtbaar uit eigen zak wordt betaald is een bedreiging voor het idee dat anti-racisme onder politiek getinte subsidie valt. In het verleden zijn drogredenen als efficiency en wetenschappelijke kwaliteiten de afgelopen jaren zijn gebruikt om de aanval te openen op de subsidies van instituties die het koloniaal verleden en het racistisch heden van Nederland in kaart brengen. Vorige week gaf minister Asscher nog dat het Europees gerenommeerde Meldpunt Discriminatie Internet in zijn begroting moest wijken voor instanties waar weinig tot geen mensen van gebruik maken. En de onderzoekers van het Nationaal instituut Nederlands slavernijverleden en erfenis, die over de hele wereld presentaties gaven, werden door onder andere Gert Oostindie als niet wetenschappelijk genoeg bestempeld. Waar het NiNsee haar museum en kantoor tegenover het Oosterpark moest opgeven en nu met slechts twee werknemers in de Bazel zit door een subsidie van de stad Amsterdam, is het MDI met particuliere steun en fondsen verder gegaan.

Ik noem mensen niet zo snel racisten, maar bij Annabel Nanninga is het inmiddels duidelijk. Als toevoeging aan een ronduit racistisch en opruiend stuk van haar hand over een t-shirt, ridiculiseert ze het feit dat mensen met hun portemonnee aangeven wat zij belangrijk vinden. Je zou denken dat de Telegraaf Media Groep, die een hetze voert tegen subsidie, eigenlijk wel voor financiële samenredzaamheid zou zijn. In dit geval dus niet omdat het bedreigend is. Wanneer de bodemprocedure gewonnen is zal het een jurisprudentie opleveren die men in elke gemeente kan inzetten om de intocht voor iedereen plezierig te maken.

Door de financiële en economische kracht van de gediscrimineerde groep en anti-racisten te activeren wordt namelijk duurzame anti-racisme ingezet. Het betekent ondernemerschap maar pepert ook het besef in dat we niet zullen gaan wachten tot de staat ons geld geeft om tegen de staat te vechten. Als vertegenwoordiger van de staat heeft de burgemeester namelijk de bezwaarschriften afgewezen. Zoals Kabinet Rutte 1 aantoonde wordt alles afgebroken wat meer in de buurt komt van kritiek. De nu aangesproken eigen kracht zal niet alleen de schreeuwende racisten de mond snoeren, maar ook een inclusief leefklimaat waarmaken. Bij deze dus nogmaals de oproep om mevrouw Biekman te steunen in het coördineren van deze strijd met ten minste €1.

 

 

Comments

comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *