Actieve Emancipatie
Leave a comment

Quinsy Gario: Is De Balie wel de juiste plek voor een discussie over zwarte emancipatie?

de balie optreden

Hoe kijken jullie aan tegen de huidige positie van de zwarte gemeenschap in Nederland. Waar lopen zij zelf tegenaan? Wat wil je veranderen? Wat is je toekomstdroom? Met andere woorden: Hoe creëer je onder de Nederlandse bevolking, zwart en wit, een bewustzijn over het verleden en hoe inspireer je mensen tot een samenleving waarbij het ter discussie stellen van zwarte piet niet tot hysterische volkswoede leidt?

Screenshot: De Balie

Quinsy werd gevraagd om aan de hand van de bovenstaande vragen een korte pitch voor te bereiden voor een evenement in de Balie waar een lezing gegeven zou worden door Prof. Dr. Stephen Small van UC Berkeley en Bijzonder Hoogleraar van Nederlandse Slavernijverleden aan de Universiteit van Amsterdam. Omdat de tekst van Quinsy over solidariteit en samenwerken zou gaan had hij de performance dichter UNOM uitgenodigd om ook deel te nemen aan zijn pitch. Een paar uur voor het evenement kreeg Quinsy via Facebook mee dat Jeroen Weghs was toegevoegd om te reageren op de tekst van Prof. Dr. Small. Weghs noemde eerder onder andere Quinsy een ‘kind van Wilders’ door de manier waarop racisme in Nederland nu aan de kaak wordt gesteld.

Lees hieronder de pitch van Quinsy en de reactie daarop van De Balie directeur Youri Albrecht.

 

Voor mij gaat het om solidariteit. Het samen bewerkstelligen van toegang tot middelen voor een volledige deelname aan de Nederlandse samenleving. Niet alleen met waar men je goed genoeg voor vindt, maar waar je jezelf naar toe werkt. En dan bedoel ik niet alleen solidariteit in de zwarte gemeenschap maar ook intergenerationeel, interstedelijk, interetnisch en interraciaal.

We gaan er ook altijd uit van een zwarte gemeenschap omdat we dezelfde huidskleur delen. Maar net zo goed als dat je Duitsers en Nederlanders heb die slechts een huidskleur delen is dat ook zo met de vele groepen mensen die een zwarte huidskleur delen. Er is een wezenlijk verschil tussen een African-American en een Afro-Nederlander. Tussen een Antilliaan en een Surinamer. Een Ghanees en een Somalier. Een verschil van rechten en handelingsvermogen. Van wensen en dromen. Van doelen en inzicht. Van cultuur en gebruiken.

Dat we in Nederland tot dezelfde gemeenschap worden toebedeeld zegt niet alleen wat over de mensen die onze achtergronden willen vervlakken zodat ze ons kunnen begrijpen, maar ook over het falen van pogingen om die kortzichtigheid van anderen om te zetten tot een voordeel in het gezamenlijk nastreven van gelijkwaardigheid. Solidariteit ontbreekt omdat we onszelf nog steeds in een keurslijf willen persen van een onbesproken overeenstemming van wat het betekent om zwart te zijn in Nederland.

Mijn ervaring van zwart zijn is niet hetzelfde als die van Seada, Karin of Mitchell. En die verscheidenheid moeten we koesteren. Het is die verscheidenheid dat er toe zal zorgen dat we niet een enkele ervaring zullen bestempelen als de enige legitieme ervaring van zwart zijn. Solidariteit betekent dus een investering in onszelf.

Als de gemeente niet de Stichting Herdenking Slavernijverleden had opgezet was deze avond er dan wel geweest? Hoeveel heeft vanavond gekost en hoeveel zal het nog opbrengen met de entree kaartjes? Is een organisatie als de Balie  wel de juiste plek voor een discussie over zwarte emancipatie wanneer figuren als Theodor Holman en Joost Niemöller hier min of meer kind aan huis zijn? 

Ik vind het belangrijk dat deze avond er is maar vind niet dat ik De Balie een dankwoord schuldig ben hiervoor. Wanneer was het de laatste keer dat er 3 zwarte sprekers deelnamen aan een discussie in de Balie en het ging niet over racisme, aids of slavernij? Als sprekers krijgen wij vanavond geen compensatie. Hoeveel tijd heb jij in je pitch gestoken Mitchell? Is schrijven überhaupt niet jullie werk Seada en Karin? Nee, dit vanavond is geen vertoon van solidariteit.   

Toen ik eerder in het jaar contact opnam en aanbod om mee te denken over de geplande serie discussies in het kader van de afschaffing van de slavernij kreeg ik te horen dat er geen budget was. Toen ik aanbood om aan tafel te schuiven toen er een debat werd georganiseerd over politie geweld kreeg ik met een boze programmamaker te maken die eerst van mij een excuses eiste. Ik had het gedurfd om haar aan te spreken over de manier waarop ze xenofobie had vermengt met het aanpakken van seksuele intimidatie op straat. Het lef.

We moeten er nu juist voor zorgen dat we niet meer afhankelijk zijn van de podia van anderen. Het gaat om de creatie van podia die inclusiviteit en diversiteit als een kracht zien. En de mensen die nu de macht hebben zien dat pas als het electoraal of financieel wat opbrengt.

Nu is het zaak om in onszelf te investeren, niet alleen met kennis maar ook met politieke en economische macht. Mensen gaan op vakantie naar het buitenland maar weigeren om organisaties hier in Nederland te steunen. Mensen zijn lid van religieuze organisaties dat hen vervolgens in een positie van onderdanigheid houdt. Mensen stemmen niet.

Nu is het tijd om wat roet in het eten te gooien. Sticht politieke partijen, begin media platforms, investeer in de organisaties die al bestaan, zorg voor continuïteit en voortzetting van wat 150 jaar geleden en dit jaar ontketend zijn.

 

Tijdens de performance van UNOM, rond 1:59:16 de video hieronder, stormde Yoeri Albrecht, directeur van De Balie, de zaal in.  Nadat Mercedes Zandwijken later vanuit de zaal soortgelijke vragen als die van Quinsy stelde antwoordde Albrecht als volgt:

Dank voor de vraag, want het kwam op. En dan krijg ik de gelegenheid om daar antwoord op te geven. Deze avond kost De Balie veel. Ook gewoon in inzet. Dus hij levert De Balie minder op dan dat het opbrengt. Wij investeren in deze avond. Ook in deze reeks. Wij hebben al eerder dit seizoen gesproken over deze onderwerpen als eigen organisatie en zelf-organisatie. We vinden het een belangrijk onderwerp.

Sterker nog we hebben een aanvraag geschreven voor deze reeks die we zelf geschreven hebben, omdat we vinden dat het een belangrijk onderwerp is om op de agenda te krijgen en om hem te kunnen produceren. Zo werk De Balie overigens altijd. We hebben een dagelijkse live programmering die altijd uniek is. Dus die is altijd 1 keer is. Die we dus honderden keren per jaar een programma maken zonder enig programma budget. Dat doen we door aanvragen te en soms te programmeren op de kassa en dat brengen we dan samen om goed te combineren. Een avond als vanavond kost meer dan het wat opleveren. Doen we toch want we vinden het belangrijk.

En overigens is het zo dat er de laatste jaar, twee, drie jaar, als je goed in de programmering kijkt, heel vaak mensen zijn van allerlei rangen, standen, kleuren, links, rechts. Daar heb ik trots op. Dat vind ik nou belangrijk. Een debat voeren met mensen die een andere overtuiging hebben dan je eigen overtuiging. Anders is er geen debat.

En ja, tuurlijk is het zo. Vorig week sprak hier Adjiedj Bakas over watermanagement en daar sprak meneer Comvalius als een van de deskundige die daarbij was. En dat was vorige week. En er zat nog een witte meneer bij en er zaten twee mensen van Surinaamse afkomst bij. Natuurlijk. Vaak genoeg. Graag ook. Wat, wat anders?! Is dat genoeg antwoord?

 

Het hele programma kan je hieronder terug zien.

[De Balie]

Comments

comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *