Financiële Dictatuur, White saviour industrial complex

Men wil van Museo Tula een discotheek maken

Museo Tula

Dit is iets wat je niet kan verzinnen: speculanten willen van Museo Tula een discotheek maken. Dit is het zoveelste bewijs van wat ook in de docu Su Solo y Playanan van Sharrely Emanuelson ook wordt gezegd: Curaçao zet zichzelf in de uitverkoop.

We kunnen het nu over de Nederlanders hebben die flink lobbyen en druk uitoefenen op lokale politici om bouwvergunningen voor van alles en nog wat te krijgen. We kunnen het hebben over pensionados die het eiland het liefst als hun speelparadijs zien. En we kunnen het ook hebben over Nederlanders die vanuit Nederland roepen dat we terug moeten naar een staatstoezicht.

Maar het moet toch gezegd worden dat de bevolking zelf ook verantwoordelijk is voor deze gang van zaken. Het zijn de eilandbewoners die het grond verkochten en verkopen en zo kortademige beloningen ontvangen.

Als er een plek is waar men de slavernij zou moeten herdenken zou het wel de plekken zijn waar de fysieke, psychologische en materiële onderdrukking plaatsvond. We hebben al toegelaten dat men op de Unesco site het Nederlandse schrikbewind op het eiland een in 1634 opgezette ‘handelsnederzetting’ noemt (waar de Nederlandstalige redactie van de UNESCO site het schijnbaar moeilijk vindt om te benoemen staat er op de Engelstalige versie heel duidelijk dat Curaçao ‘a center of slave trade at one period’ was).

We kunnen het niet ook toelaten dat het enige museum dat de nalatenschap van Tula herbergt gesloten wordt om een discotheek te bouwen. En als je voor dit schrijven niet wist wie Tula was is het duidelijk waarom het Museo Tula juist nodig is want volgens mij wordt hij niet eens genoemd in het Tropen Museum in Amsterdam.

(via IISR)

(foto: Mondriaanfonds Regeling Kultura)

Comments

comments