Afstandelijke Handlangers, Koloniale Kerfstok

Heeft de Joodse gemeenschap gelijk?

barryl-biekman-feature

Barryl Biekman, de voorzitter van Landelijke Platform Slavernijverleden, heeft naar aanleiding van de Pauw en Witteman uitzending van gisteravond, over de herdenking op 4 mei, een stuk geschreven en rondgestuurd. Lees het in z’n geheel hier.

 

Er ging gisteravond heel veel door mij heen toen ik een aantal prominenten tijdens het opinieprogramma PAUW en WITTEMAN hun eigen ‘herdenking van de slachtoffers van de Tweede Wereld Oorlog’ zag verdedigen.

En hoe de Burgemeester van de gemeente Bronckhorst bijna werd ‘opgegeten’.

Ik vroeg mij af of ik trots moest zijn op de verfente voorstanders van het zuiver houden van het herdenkingsuitgangspunt van 4 mei.

Ook in herinnering: de verontwaardiging van het Landelijk Platform Slavernijverleden, toen op 1 juli 2012 in het Oosterpark, tijdens de verschillende speeches, allerlei gebeurtenissen werden aangehaald, die refereerden aan de moderne slavernij: kinderarbeid en misbruik; vrouwenhandel enz.

In herinnering ook onze verfente tegenstand tegen de (gemeente) Amsterdamse Stichting 1 juli 1863, om in het kader van de 1 juli herdenking 2013, deze te koppelen aan de vele andere mensonterende kwesties, die zich in de wereld afspelen. De toespraak op 1 juli 2012, van de voorzitter van deze Stichting, was bijna geheel gewijd aan de moderne slavernij en de erfenis daarvan. Niet aan de erfenis van het Nederlandse slavernijverleden. En wij pikten het!!!

 

Want  de  4  mei  herdenking  van  de  Tweede Wereldoorlog gaat alleen over Joodse slachtoffers?

Na de aanklacht van het Landelijk Platform Slavernijverleden over de voornoemde toestand, kreeg deze nauwelijks aandacht: niet van onze eigen gemeenschappen; niet van de pers en maatschappij. Daarna was het stilzwijgen, tot aan de dag van vandaag.

Ik wil niet onder stoelen of banken schuiven, dat het LPS bang was dat de nationale 1 juli herdenking hetzelfde lot zou ondergaan als het NiNsee. Jammer genoeg roerde de voorzitter van het NiNsee zich ook niet in de kleine discussie die daarna volgde en weer verdween.

Het moest niet doorgaan, want stel je voor.

Stel je eens voor dat wij alle ellende naar boven zouden halen?

Toegegeven: het LPS was bang dat wij een weg zouden opgaan, zodanig dat het thema van de Nationale 1 juli herdenking, door allerlei andere zaken erbij te halen, in de vergetelheid zou worden geraakt.

Het verschil nu is dat, omdat de Joodse Gemeenschap iets roept, de ROEP de volle aandacht krijgt. Wellicht ook omdat Nederland vergeleken bij andere Europese landen, dat heeft onderzoek uitgewezen, de meeste mensen (60% staat geschreven) van het Joods verraad, heeft voortgebracht. Er is dus veel goed te maken naar de kant van de Joodse gemeenschap. Men noemt het ook wel de Collectieve Schuld-houding. En terecht!!

Zoals met de instelling van het verwerpelijk Apartheidsregime: het de bedoeling heeft om te doen alsof, want je zult nooit horen dat Nederland een grote bijdrage heeft geleverd aan de totstandkoming van het Apartheidssysteem. Het ‘Afrikaans/Afrikaner’ spreekt boekdelen en je zult niemand horen over het feit dat Nederland slavenhandel in Amerika heeft geïntroduceerd.  Door het wegbezuinigen van het NiNsee zullen wij nooit met elkaar in het REINE kunnen komen. Tenzij!!!

 

Na  de  aanklacht  van  het  Landelijk  Platform  Slavernijverleden  over  de  vervuiling van de 1 juli rede, kreeg deze nauwelijks aandacht: niet van onze eigen  gemeenschappen;  niet  van  de  pers  en  maatschappij.  Daarna  was  het  stilzwijgen, tot aan de dag van vandaag.

 

Hebben ‘wij’ op 30 april jl. niet de mensen horen zingen, een volkslied waarin de tekst voorkomt: ‘ben ik van Duitse Bloed’. Als er geen plaats mag zijn voor verzoening, waarom dan deze tekst handhaven in het Nederlandse Volkslied?
Ik heb tijdens de inhuldigingsplechtigheid wel goed opgelet. Wie meezong en wie niet. En dat ‘wij’ de ‘Spaanse Koning hebben geëerd’, in gedachten de 80 jarige oorlog?

Als wij, mensen van Afrikaanse afkomst, wier voorouders KATIBO hebben ondergaan, als wij zouden zeggen: haal niet alles erbij, bij de herdenking van het Nederlandse trans Atlantische slavernijverleden op 1 juli, dan zou ons ongetwijfeld kortzichtigheid worden verweten.

Terwijl de nazaten van de Hollanders en de Joodse slavenhandelaren, daders van de Trans Atlantische Slavernij, nog nimmer hun excuses hebben aangeboden voor de driehonderjarenlange martelingen van onze tot slaaf gemaakte voorouders, tot de langzame, soms snelle of directe dood erop volgde.

Toch kan ik de Joodse Gemeenschap geen ongelijk geven.

Kunnen wij alleen maar respect voor hen opbrengen op de wijze waarop zij hun ZAAK verdedigen en voor de saamhorigheid die zij illustreer. Het opkomen voor de voorouders, die zijn vergast en/of andere martelingen hebben ondergaan.

Zoals wij ook respect kunnen opbrengen voor de strijd van de mensen van Indonesische afkomst, voor rechtvaardigheid: excuses en genoegdoening over wat het Nederlandse koloniale regime aan de mensenonterende plaag heeft voortgebracht. Samen hebben wij de handschoenen opgepakt om de kwestie van het paneel van de Gouden Koets aan de orde te stellen. Kabinet Rutte heeft tot nu toe gezwegen als het GRAF. Behoudens woorden van deze strekking: Bizar, door de minister president.

Wat Pauw en Witteman gisteren verzuimd hebben te doen is: te vragen aan de andere nazaten: de zwart Afrikaanse (Surinaamse) nazaten en de zigeuners gemeenschap ook plaats te nemen aan tafel, zodat ook zij, hun mening konden geven over het actueel JOODS GELUID. Want de 4 mei herdenking van de Tweede Wereldoorlog, regardeert meer dan alleen Joodse slachtoffers?

De gang van zaken toont eens te meer aan hoe wij: mensen van Afrikaanse afkomst, nazaten van de slachtoffers van het Nederlandse slavernijverleden en zoals Martin Luther King het had omschreven: de Black Holocaust, ons moeten ijveren dat er ook geen ‘vervuiling’ plaats vindt van de herdenking van onze voorouders: slachtoffers van het Nederlandse slavernijverleden: onze verzetshelden en heldinnen.

Toont eens te meer aan, hoezeer wij, als één gemeenschap achter elkaar moeten staan. In alle omstandigheden, om te kiezen voor de verdedigingslinies wanneer wij getroffen worden of dreigen getroffen te worden door ‘aanvallen’ op onze integriteit. In dezelfde geest van heldhaftigheid, zoals onze voorouders aan de dag hebben weten te leggen, opdat wij vandaag er zijn. En opdat wij samen kunnen strijden voor ‘rechtvaardigheid en herstel, verzoening en ontwikkeling’.

Want je kunt zeggen wat je wilt:

De Joodse Gemeenschap heeft in de kern een beetje gelijk.

Laten ook wij: nazaten van de slachtoffers van het Nederlandse slavernijverleden: Onze herdenken en Verwerken ook zuiver houden.
Te bedenken dat 1945 slechts 70 jaar verwijderd was van 1863.

Te bedenken dat het GROTE ZWIJGEN maar liefst 135 jaar tot aan de afschaffing van de Nederlandse slavernij heeft geduurd.

Dat het slavernijinstituut pas in 2001 is verklaard als een misdaad tegen onze voorouders.

Dat als het aan Nederland ligt maar vooral ook aan de Joodse Gemeenschap de VN Durban Verklaring, nooit in Nederland zal worden geïmplementeerd.

 

Comments

comments